نگاه روانشناختی به جامعه ایرانی — تحقیق دوم: احساس ایرانی ها نسبت به پلیس

سوال این مقاله: با دیدن پلیس چه احساسی به شما دست می دهد؟

جمعیت مورد آزمایش: 56789 نفر

رای % با دیدن پلیس چه احساسی به شما دست می دهد؟ سوال
17819 31.38 نا امنی پاسخ 1
12411 21.85 نفرت پاسخ 2
6252 11.01 بستگی به موقعیت و محل متفاوت است پاسخ 3
6181 10.88 ترس پاسخ 4
4358 7.67 سایر

پاسخ 5

3398 5.98 گیر دادن پاسخ 6
1813 3.19 تاسف پاسخ 7
1679 2.96 حس خاصی نیست پاسخ 8
1172 2.06 انزجار پاسخ 9
939 1.65 هیچ پاسخ 10
767 1.35 امنیت پاسخ 11
56789 100.00

در تمامی کشورهای دنیا، اولین وظیفه پلیس فراهم کردن امنیت و آسایش شهروندان است و بالطبع شهروندان نیز با دیدن پلیس باید احساس امنیت و آرامش داشته باشند. یکی دیگر از وظایف پلیس در عین جدیت در انجام وظیفه، احترام به شهروندان و نیز ایجاد اعتماد در بین آنها و نیروی پلیس است تا هر زمان که مشکلی برای شهروندی پیش آمد اولین و کارآمدترین گزینه برای مراجعه باشد، چرا که وظیفه حفظ امنیت و آسایش مردم را بر عهده دارند. اما…

بر خلاف تمام این تعاریف ساده و بدیهی، «نا امنی» با بیش از 31% آرا در رتبه اول این نظر سنجی قرار گرفته است، یعنی حدود ثلث جامعه با دیدن پلیس ایران احساس نا امنی می کنند. این نا امنی جوانب مختلفی دارد نظیر برخورد تند و بی ادبانه، محکوم شدن به خطاهای نکرده مثل خطا در رانندگی، نوشیدن مشروب و …، پرداخت پول برای رهایی از شر پلیس! و موارد دیگر. بنابراین تا اینجا پلیس ایران در انجام اولین وظیفه خود، یعنی ایجاد امنیت، به قطع ناموفق بوده است.

در این بین، رتبه دوم به «نفرت» رسیده است. بیش از 21% مردم ایران با دیدن پلیس احساس نفرت می کنند. همانطور که در تعاریف مطرح شد، در کنار ایجاد امنیت، برقراری اعتماد و احترام نیز از وظایف پلیس است اما متاسفانه پلیس ایران در این زمینه هم به هیچ عنوان موفق نبوده و همانطور که آمار نشان می دهد بیش از نیمی از این جمعیت، با دیدن پلیس دچار حس ناخوشایند نفرت و نا امنی می شوند!

اگر موارد منفی پاسخ ها را جمع جبری کنیم (نا امنی+نفرت+ترس+گیر دادن+تاسف+انزجار) به درصد بسیار تاسف بار 75% می رسیم. یعنی بیش از سه چهارم مردم ایران احساسی مخالف با اصل بنیادین پلیس و وظیفه ایشان دارند و تنها دلیل موجه برای این آمار، عدم به کارگیری صحیح سیاست اداره یک جامعه رو به رشد است و این عدول به هیچ عنوان ناشی از بی کفایتی و یا عدم توان کافی در مدیریت نیست، چون هدف رساندن آرامش به جامعه نیست و بلکه برعکس، برقراری رعب و وحشت سرلوحه بوده و در این مهم بسیار مقتدرانه موفق شده اند. این آمار نشان می دهد که هدفی را که دولت و در ادامه پلیس ایران داشته ایجاد حس ترس و نفرت در مردم و در پی آن نگرانی از برخوردهای احتمالی و ضررهای مالی و جانی است که این خود باعث بوجود آمدن نوعی آرامش در جامعه خواهد بود، چرا که هیچ کسی دنبال دردسر نمی گردد!

با بسط این اعداد و ارقام به جامعه 75 میلیونی ایران، حدود 56 میلیون نفر به طور قطع با دیدن پلیس احساس بد و منزجر کننده ای دارند و در آخر تنها حدود 1.5% از جامعه ما یعنی چیزی حدود 1 میلیون نفر با دیدن پلیس احساس امنیت می کند که این عدد ناچیز را اگر به عنوان میزان خطای دولت و پلیس فعلی ندانیم، می توانیم به عنوان آرای افرادی که خود مستقیم یا غیر مستقیم در این امور دخیل هستند برشماریم.

و تا زمانی که هدف پلیس برقراری نظم و ایجاد امنیت از راه صحیح و انسانی نباشد این احساس نفرت روز به روز، بیشتر و بیشتر خواهد شد. سوال اینجاست که این فشار و بوجود آوردن حس ناامنی تا چه زمانی دوام خواهد داشت و آیا کاسه صبر مردم لبریز می شود و یا زیر این فشار برای مدتها باقی خواهند ماند چرا که توانی برای قد عَلَم کردن ندارند!

نویسنده و محقق: شهروز (محمد) فرهمند

Get Shortlink
(Right click and copy link address)